آیت الله بهجت

مرحوم حضرت آیت الله بهجت« رضوان الله علیه» آقای شیخ محمدحسین کاشف‌الغطاء رحمه‌الله خیلی بی‌باک بود، روزی به رضاخان پهلوی گفت: سلطنت و قدرت و شوکت تو هرقدر بالا رود، از حکومت و سلطنت سلطان عبدالحمید (سلطان عبدالحمید پاشا، پادشاه دولت عثمانی، ترکیه فعلی.) بالاتر نخواهد رفت، که الآن فرزندان او در هندوستان مشغول گدایی هستند. در عراق هم به بغداد رفته بود و با مَلِک غازی (پادشاه اسبق عراق، دایی فیصل ثانی آخرین شاه مخلوع و معدوم عراق.) ملاقات کرده بود. ملک غازی به ایشان بی‌اعتنایی کرده بود. ایشان هنگام بیرون آمدن از دربار، با صدای بلند به درباری‌ها...
نوشته شده در ساعت ۲۱:۴۴ - ۰۱ اردیبهشت ۱۳۹۷ توسط
در مدرسه شیرازی سامرا که بغدادی ها و اهالی کاظمین در سوم رجب (روز وفات امام هادی علیه السلام) روضه داشتند، واعظی پیرمرد - که سیدی لاغر اندام، بلند بالا و مورد اهمیت فراوان بود - به منبر رفت، واقعا منبری بود، تمام منبر او روایات بود! بنده نه قبل از او، و نه بعد از او مانند او را ندیده ام. از اول تا آخر سخنرانی اش، کلمه ای غیر از روایت در منبر نگفت و خیلی تحفظ داشت که از روایت تعدی نکند. هرگاه روایت مشکل می خواند، بلافاصله با روایتی دیگر آن را توضیح و شرح می...
نوشته شده در ساعت ۰۱:۵۲ - ۲۳ فروردین ۱۳۹۷ توسط
مرحوم حضرت آیت الله بهجت "رضوان الله علیه" ائمۀ ما (علیهم‌السلام) به علما و فقها و راویان احادیث احترام می‌گذاشتند. ولی ما بی‌حرمتی می‌کنیم، بدگویی می‌کنیم و…! غافل از اینکه کمترین سزای بی‌احترامی به آنها، بلاهایی است که در این دنیا بر انسان وارد می‌شود؛ از قبیل کوتاهی عمر، سوء عاقبت و... زمانی، شخصی با صاحب ‌جواهر به مجادله پرداخت؛ صاحب ‌جواهر به او نفرین کرد و خطاب به امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) عرض کرد و فرمود: اگر غَرَض این شخص از این مجادله، مطلب دیگری است، از نجف بیرونش کن! و آن آقا مجبور شد پانزده سال در جای دیگر با...
نوشته شده در ساعت ۱۵:۳۷ - ۰۸ فروردین ۱۳۹۷ توسط
مرحوم حضرت آیت الله بهجت "قدس سره" فضلا و علمای دارای #خانه_ملکی و شخصی، انگشت شمار بودند! مرحوم نائینی به ‌حسب عنوان در مرجعیت، اول بود ـ هر چند مرحوم آقا ابوالحسن اصفهانی به حسب کثرت مقلدین، از آقای نائینی مقدم بود ـ اما با این وجود از خودش خانه نداشت. مرحوم حاج شیخ محمد حسین کمپانی هم خانه نداشت، و فضلا و علمای دارای خانه ملکی و شخصی انگشت ‌شمار بودند! البته آقا شیخ محمد حسین کاشف ‌الغطا "رحمه‌الله" و مرحوم صاحب جواهر و علمای عرب حساب دیگری داشتند، و از راه ارث به آنها چیزهایی رسیده بود. برای...
نوشته شده در ساعت ۲۱:۴۲ - ۰۵ فروردین ۱۳۹۷ توسط
حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره: علمای سابق بسیار از غذای حرام اجتناب داشتند. خدا می‌داند که غذا چقدر در ایمان و کفر و اعمال خیر و شر انسان مدخلیت دارد! منبع: در محضر بهجت، ج١، ص٣٣٨.
نوشته شده در ساعت ۱۹:۰۹ - ۱۹ دی ۱۳۹۶ توسط
دسته بندی: آیت الله بهجت
حضرت آیت الله بهجت رحمه الله: مراجعه به تراجم [زندگی نامه] علمای سلف، به‌منزله مراجعه به کتاب‌های معتبر اخلاقی است. هر کس که طالب تهذیب و ترقی در امور معنوی است و می‌خواهد از زندگی و عمر خود چیزی استفاده کند، شایسته است به شرح احوال آنها نگاه کند که چه کارها می‌کردند؟! آقایی می‌گفت: یکی از اساتید ما اهل برهان و استدلال بود، به‌ گونه‌ای‌ که هیچ مطلبی را بدون برهان [استدلال علمی] قبول نداشت، به‌ طوری‌که یکی از شاگردانش درباره او فرمود: این مطلب را از ایشان یاد گرفتیم که همه‌جا باید چشممان را باز کنیم. اگر برهانی...
نوشته شده در ساعت ۰۲:۳۳ - ۰۳ دی ۱۳۹۶ توسط
دسته بندی: آیت الله بهجت
انسان وقتی زحمات فقها را می‌بیند، می‌فهمد که این روایت درست است که: «مِدادُ الْعُلَمآءِ أَفْضَلُ مِنْ دِمآءِ الشهَداءِ؛ مداد علما از خون شهیدان برتر است». انصاف این است که کتاب جواهر مرتب نیست. اگر فروع آن از اصول و کلیات مطالب آن جدا می ‌شد، خیلی خوب بود، ولی هرچه می ‌گوید، به ‌جا و خوب می‌ گوید، و همین‌طور نمی‌ پراند! البته دیگران هم نمی‌ پرانند. چه توفیقاتی داشتند! شنیدیم که شیخ انصاری علیه ‌الرحمة فرموده است: صاحب جواهر از من اَفقَه است! انصافاً هم دقتش خوب است و هم عرفیاتش. حتی مطالب اصولی که نوعاً متعرض می‌شود،...
نوشته شده در ساعت ۲۳:۵۱ - ۱۱ آذر ۱۳۹۶ توسط
بیانات آیت الله بهجت (رحمه الله)، در درس خارج فقه، کتاب حج: علمایی که در زمان ما بودند، بلکه قدری هم جلوتر از زمان ما بودند، بععضی [از مردم] از اینها اِعانه می‌ خواستند برای عید الزهرا؛ بعضی [از علما] نمی ‌دادند، بعضی ‌ها هم می ‌دادند. بنده خیال می ‌کنم اهل علم، اگر می ‌خواهند اینجا (عیدالزهرا) خدمتی بکنند به اهل‌ بیت (علیهم ‌السلام)، برای اهل استدلال از اینها متعیّن است، که سعی بکنند دلیلی بر خلافت امیرالمؤمنین (صلوات ‌الله ‌علیه) ذکر بکنند؛ ساده، برهانی، یقین ‌آور، به‌طوری ‌که اگر این دلیل را به دیوار بگویند و اذن داده...
نوشته شده در ساعت ۱۸:۳۲ - ۰۷ آذر ۱۳۹۶ توسط
‍بیانات آیت الله بهجت (رحمه الله): در ایام وفیات (ایام شهادت معصومین) عنایتی هست! هرچند این‏ طور نبوده که در گذشته علما و مراجع، در ایام وفیات مجلس عزا و روضه ‏‌خوانی برپا کنند، حتی در زمان ما در نجف معمول نبود. ️و فقط فاطمیۀ‏ اول را یکی از علما [مرحوم آقا سید ابوالحسن اصفهانی] و فاطمیۀ‏ دوم را یکی دیگر از مراجع [آقای نائینی] سه روز روضه خوانی داشتند و مجلس می‏‌گرفتند؛ اما در بقیۀ‏ وفیات چهارده معصوم (علیهم السلام)، حتی دهۀ‏ عاشورا، مراجع مجلس نداشتند؛ بلکه در روضه‏‌ های عمومی مساجد یا مدارس شرکت می‏ کردند. البته در...
نوشته شده در ساعت ۲۲:۰۶ - ۰۵ آذر ۱۳۹۶ توسط
متن سوال: مقصود از «مصیبت در دین» که در برخی دعاها آمده، چیست؟ نظیر: «لا تَجْعَلْ مُصِیبَتَنا فِی دِینِنا؛ مصیبت ما را در دینمان قرار مده». پاسخ حضرت آیت الله بهجت (قدس سره): همین مصیبتی که به آن مبتلا هستیم، یعنی فقد امام (علیه ‌السلام)؛ چه مصیبتی از این بزرگ‌تر؟ خدا می ‌داند که به ‌واسطه آن، چه محرومیت ‌ها داریم؟! خصوصاً اینکه مصیبت در دین مستلزم مصائب دنیویه است، ولا عکس. منبع: در محضر بهجت، ج۲، ص۲۱۷.
نوشته شده در ساعت ۲۳:۳۰ - ۲۶ آبان ۱۳۹۶ توسط

آخرین مطالب سایت