گرایش بعضی از بزرگان شیعه به عرفان

مرحوم علامه ملا محمدتقی مجلسی در شرح فارسی خود برمن لایحضره الفقیه می نویسد:

علم سلوک الى الله علمى است که حق سبحانه و تعالى پیغمبران و اوصیاى ایشان را از جهت تعلیم این علم فرستاده است و اگر بدون ایشان ممکن بود، ایشان را نمى ‏فرستاد و بعد از ایشان عالم این علم، عالم ربانى است که در اقوال و افعال تابع طریقه حضرات ائمه معصومین صلوات اللَّه علیهم بوده باشد و محبت دنیا را از دل خود بیرون کرده باشد و عمل به آداب و سنن ایشان نموده باشد و دل او به انوار علوم ایشان منور شده باشد … تحصیل استاد از همه مشکلتر است چون جمعى که علماى این علمند مختفی اند و در صورت و گفتگوها به ملاحده شبیهند، زیرا که عبارات حق گاهی موهم چند معنی می باشد و البته آن معانی مراد نیست. چون عبارات صوفیه قریب است به عبارات ملاحده، جمعى حلول مى‏ فهمند و جمعى اتحاد و جمعى به وحدت وجود به نحوى که خود مى ‏فهمند و همه کفر است، و بدیهى است که مبتدى که شمسیه می خواند اگر عبارات حاشیه دوانى را فکر کند چیزى چند خواهد فهمید که اصلا ملا را بخاطر نرسیده است.
منبع: لوامع صاحبقرانى ج‏۷ ص۸۳

این مطالب را نیز ببینید!

در هر مسیری بودی، راه باریکه ای برای خدا بگذار!

آقاى حاج سیّد محمّدباقر قزوینى، از مرحوم حاج میرزا حسین نورى نقل کرد، او از …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Captcha loading...