من طلبه هستم! باید

یکى از ویژگیهاى فقیه مقدّس، میرزا جواد تبریزى “قدّس سره” پرکارى ایشان بود. ایشان تا آخر عمر پربرکت خود پرکار بود و هیچ گاه اجازه نمی‏دادند مجلس ایشان به بحث‏هاى حاشیه ‏اى منتهى شود…

از صبح تا ظهر و از عصر تا غروب مشغول بودند و شب، هم قبل از خواب مقدارى مطالعه می‏کردند.

بعضى از میهمانانى که به حضور ایشان می‏رسیدند با خنده می‏گفتند:
آقا! ما به دیدار شما آمده ‏ایم، اما شما دائماً مشغول جواب استفتاء و بحث هستید! مرحوم میرزا “قدّس سره” فرمودند:

من یک طلبه بیش نیستم و طلبه هم وظیفه‏ اش این است که عمر خود را صرف درس و بحث کند.

همان‏طور که مشغول بودند به مسائل دیگر مراجعین نیز پاسخ می‏دادند و از هر لحظه‏ اى استفاده کامل میکردند.

روزى یکى از شاگردان مرحوم میرزا خطاب به ایشان گفتند:

نمی‏ شود که این قدر به خود فشار آورید، بدن شما نیاز به استراحت دارد! مرحوم میرزا ضمن لبخند فرمودند:

استراحت من در آخرت است. دنیا جاى استراحت نیست! من در قبر استراحت خواهم کرد. من یک طلبه هستم و یک طلبه باید تا آخرین لحظه از آنچه که به دست آورده براى خدمت استفاده کند. معلوم نیست این فرصت‏ها دیگر براى من حاصل شود، می‏خواهم اثرى از خود به جاى بگذارم…

 منبع: پایگاه اینترنتی معظّم له

این مطالب را نیز ببینید!

در نجف بمان و خرج زندگی ات مناسب میشود!

بیانات حضرت آیت الله بهجت (رحمه الله): یکی از اهل علم ـ در نجف یا …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Captcha loading...