امام خمینی: «توهین به علما» و «تِزِ اسلام منهای روحانیت» از اشتباهات دکتر شریعتی بود!

سخنان حجت‌الاسلام و المسلمین اسماعیل فردوسی پور، از خواص و یاران نزدیک امام خمینی (رحمه الله):

دکتر ابراهیم یزدی پس از درگذشت دکتر علی شریعتی به نجف آمده و مدت ۱۲ روز ‏‎ ‎‏مهمان اینجانب بودند. ایشان هر شب در جلسات «روحانیون مبارز خارج از کشور» ‏‎ ‎‏شرکت می کردند،

یک شب گفتند: شما برای دکتر شریعتی هیچ کار نکردید!‏

‏‏پاسخ دادیم: ما چه کار می‏‏ ‏‏توانستیم بکنیم؟‏

‏‏گفتند: اولا یک تسلیتی برای پدر ایشان تلگراف می‏‏ ‏‏کردید و ما هم آن را در ‏‎ ‎‏خارج از کشور پخش می‏‏ ‏‏نمودیم. دوم این‏‏ ‏‏که در یکی از مساجد مجلس فاتحه و ‏‎ ‎‏گرامیداشتی برگزار می‏‏ ‏‏کردید.‏

من گفتم: هر دو مطلب را‏‎ ‎‏باید به عرض امام برسانیم تا ایشان نظر نهایی را بدهند.‏ ‏‏در این لحظه یکی از دوستان ناراحت شده و گفت: تو هر کاری را که موافق نیستی ‏‎ ‎‏می‏‏ ‏‏گویی که امام باید نظر بدهد!!

گفتم: یعنی چه؟! اگر امام مخالف این برنامه است من از الان می‏‏ ‏‏گویم که مخالفم ‏‎‎‏ولی شما از کجا می‏‏ ‏‏دانید که ایشان مخالفند؟!‏

‏‏خلاصه، اینجانب تسلیت‏‏ ‏‏نامه‏‏ ‏‏ای را نوشتم و آقایان دکتر یزدی، محمد منتظری و ‏‎املایی آن را دیده و تایید کردند. فردای آن شب، ساعت ۸ صبح به منزل امام رفتم و ‏‎در زدم. حاج علی در را باز کرد.

گفتم: «آقا» کجاست؟‏

‏‏پاسخ داد: «آقا» در پشت بام قدم می‏‏ ‏‏زنند.‏ ‏‏

تسلیت‏‏ ‏‏نامه را به او داده و گفتم: این را بگذار بر روی میز امام تا آن را ببینند و ‏‎ ‎‏نظرشان هر چه بود، سریعا به من خبر بده.‏

‏‏سپس به منزل خودم برگشتم و تازه در را پشت سرم بسته بودم که دیدم یکی ‏‎ ‎‏با عجله در را می‏‏ ‏‏کوبد. تعجب کردم وقتی که در را باز کردم دیدم حاج علی است. ‎‏

گفتم: چیه؟! گفت: آن ‏‏ ‏‏چه بود که به من دادی؟! من رفتم اتاق امام، دیدم که ایشان از ‏‎ ‎‏پشت بام برگشته و مشغول مطالعه و کارند. ایشان به محض این‏‏ ‏‏که نامه را دیدند،

‏فرمودند: این را کی به شما داد؟

عرض کردم: فردوسی‏‏ ‏‏پور.

فرمودند: سریعا برو و بهش ‏‎بگو که بیاید این‏‏ ‏‏جا.‏ ‏‏فورا خودم را به خدمت امام رساندم و دستشان را بوسیدم،

ایشان فرمودند: این ‏‎ ‎‏چیزهایی که شما نوشته‏‏ ‏‏اید، همه‏‏ ‏‏اش درست نیست و بعضی‏‏ ‏‏ها دروغ است. شما اصلا‏‎ ‎‏برای چه این کار را می‏‏ ‏‏کنید؟!‏

عرض کردم: آقای یزدی چنین کاری را پیشنهاد کردند و در جلسه بحث شد و ‏‎دوستان نیز تصویب نمودند. حالا اگر شما تایید بفرمایید، اقدام خواهیم کرد.‏

امام فرمودند: دکتر شریعتی خوب می‏‏ ‏‏نوشت، خوب بیان می‏‏ ‏‏کرد اما متاسفانه اشتباهاتی داشت که ای کاش نمی‏‏داشت.‏ ‎‏امام چهار مورد از اشتباهات شریعتی را عنوان کردند که از آنها توهین به علما ‎‏و تز اسلام منهای روحانیت را به خاطر دارم و سپس فرمودند ارسال چنین چیزی ضرورت ‎‏ندارد.‏

‏عرض کردم: اما مطلب دوم که به تصویب دوستان رسیده است این‏‏ ‏‏که در یکی از ‏‎ ‎‏مساجد برای ایشان مجلس ختمی را برگزار بکنیم. البته می‏‏ ‏‏دانیم که در نجف استقبال ‏‎نخواهند کرد اما در خارج تاثیر مثبتی خواهد داشت.‏

‏‏فرمودند: شماها نمی‏‏ ‏‏توانید خودتان را از من جدا کنید. این کار به اسم من منعکس ‎‏خواهد شد و من نمیخواهم چنین بشود، شما این کار را هم نکنید.‏

{بعد از پیگیریهای زیاد دکتر یزدی و در پاسخ به تلگراف های گوناگون، امام، نهایتاً تعبیر «فقد دکتر علی شریعتی» را به کار بردند!}.

این مطالب را نیز ببینید!

آخوند درباری، یا مبلغان مکتب؟!

بیانات امام خمینی بمناسبت شهادت آیت الله حاج سید مصطفی خمینی در مسجد شیخ اعظم …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Captcha loading...