ان الحسین مصباح الهدی و سفینه النجاه

آیت الله وحید خراسانی:

اصحابش چه کردند؟ خودش چه کرد؟ اما اصحابش، اما خودش، دو جمله بس است. اما اصحابش: بعد که آفتاب غروب کرد، همه را جمع کرد، گفت: من کان فینا باذلا مهجته، موطّنا على لقاء الله نفسه فلیرحل معنا فانی راحل مصبحا إن شاء الله. هر کس توطین نفس کرده است که با خدا ملاقات کند، هر کس آماده کرده خودش را که خون قلبش را در راه ما بدهد، صبح من حرکت می کنم، او هم با من حرکت کند. اصحابش اینان اند: من کان فینا باذلا مهجته. اما خودش: بذل مهجته فیک، تعبیر امام این است: بذل مهجته فیک، اصحابش بذل مهجه کردند در او، او خودش بذل مهجه کرد در خدا.

بعد به کجا رسید؟ پیغمبر فرمود: شب معراج که رفتم؛ از آسمان ها گذشتم، موسی را در آسمان پنجم دیدم، عیسی را در آسمان چهارم، ابراهیم را در آسمان هفتم؛ از همه گذشتم، تا رسیدم به لوح، به قلم، گذشتم به کرسی، رسیدم به حجب، بعد از حجب رسیدم به عرش، به طاق عرش که نظر کردم،

دیدم نوشته:

ان الحسین مصباح الهدی و سفینه النجاه. (۲۴ ذی الحجّه ۱۴۳۴)

این مطالب را نیز ببینید!

در نجف بمان و خرج زندگی ات مناسب میشود!

بیانات حضرت آیت الله بهجت (رحمه الله): یکی از اهل علم ـ در نجف یا …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Captcha loading...